Няголены ранак

Гапеева Вольга

Жанр: Поэзия  Поэзия    2008 год   Автор: Гапеева Вольга   
Закладки
Размер шрифта
A   A+   A++
Cкачать
Читать
Няголены ранак ( Гапеева Вольга)

Вольга Гапеева

Няголены ранак

1 + Іхнія целы я вуснамі вывучала забывалася на ўсіх астатніх што ў мяне былі на тое што трэба дыхаць і есьці што я не яны і іншым пачуцьцям належу І толькі калі імёны іх блытацца пачыналі я адчыняла краны з вадою вокны наросхрыст слоўнікі файлы з докаўскім пашырэньнем нават званіла ў амбасады каб толькі пачуць што ўсё па-ранейшаму і ўсё на сваіх месцах У нашых стасунках не было разуменьня пра вочы толькі слых толькі форма дотык і постаць вага рытм і рухі націскаў жорсткія пацалункі тонаў абдымкі ды інтанацыі танцы на самотнай пляцоўцы вакзалаў з якіх яны ад’язджалі на шчацэ маёй пакідаючы памадныя петлі доўга будзе за рот мой трымацца ўсьмешка напэўна так адчувае сябе блазан калі гледачы разышліся часам няпроста паверыць што вецер - усяго толькі розніца ціскаў часам словазлучэньне больш чым проста зучэньне двух словаў + я застаюся я застаюся павінна табе адну маленькую рэч пакуль пакуль высьпявае яна ў мангравым лесе неба не ба яцца ня трэба пазыкі вяртаць я ўмею проста пакуль яшчэ рана рана не зацягнулася добра і не зацягнула мяне ў ложак фея паверхам вышэй я абавязкова вярну табе гэту маленькую рэч вецер гайдае бамбук такі зялёны і горкі як мой паца... па цалафанавым моры я паплыву каб даплыць і вярнуць адну маленькую рэч пекін 31 траўня год невядомы + Пакуль ты забываесься на маё імя удзень па літары як ніякае іншае цела я буду ляжаць пад нацягнутымі правадамі на ўскрайку усёдаравальнай электрастанцыі і як ніякая іншая птушка схаплюся рукамі аголеных дротаў каб скараціцца пад вокам левым тваім цягліцай і зьведаць чым ёсьць Імгненьне + я сыду калі ніхто не сыходзіць я прыйду калі не прыйдзе ніхто вераснёвая поўня мне грудзі абмывае штоноч малаком ты не сьпіш, ты па вуліцах ловіш чорных цэрбэраў на сваю душу павяртайся дадому, родны не табе і ня я скажу у маіх валасох вецер калыхае сваіх ветранят ты раўнуеш і на сотай дзяўчыне ставіш ейнай цнатлівасьці мат шах! + так і буду стаяць ля пад’езду не твайго дому і званіць а дванаццатай ночы чужым людзям мне ніхто не адчыніць і ніхто мяне не прагоніць мокры куст лужыны падарунак што застаўся ляжаць ля дзьвярэй зьбеглага сьвята ды абыякавасьць якая рагоча зь мяне такой недарэчнай гэта з ёй пасябрую і магчыма мы пачнём жыць разам а пасьля ў нас нават з’явяцца дзеці якім мы ў свой гонар не дадзім аніякіх імёнаў і каханьне для нас застанецца ніякага роду + на новым трамваі я ад’язджаю ад цябе ад нясказаных словаў нехта з нас быў не гатовы нехта з нас напалову галоўнае ня плакаць і не прывязвацца да цёплых словаў з тваёй інтанацыяй знайду сабе пугу каб па позірках хвастаць што мкнуць да цябе ў палон здацца - месца! нават ня думаць пра гэта! прымушаць сябе есьці бараніць ад абсэнту - я з радасьцю з’еду - ну, а я мушу... мінус мадальнасьць такі вось вечар + п а ч ы р в а н е е хворае сэрца што сядае ў хмары на дзень наступны абяцаючы тузін сьнегу ледзь адарваўшы ад замерзлых парэнчаў пяткі стану на тры сантымэтры бліжэй да стомы якую ты разам з хлебам кідаеш качкам хруснула нешта і час цяпер я адлічваю па тваім пульсе па птушках што заваркай асядуць на небе я прадкажу адрэсу ананімнага пацалунка па ўзмаху сьцяжка правадніцы з прычапнога вагону як шкадлівае сонца цяпло абяцаючы

Алфавит

Предложения

Copyrights and trademarks for the book, and other promotional materials are the property of their respective owners. Use of these materials are allowed under the fair use clause of the Copyright Law.