Для дзяцей

Чуковский Корней Иванович

Жанр: Детские стихи  Детские    Автор: Чуковский Корней Иванович   
Закладки
Размер шрифта
A   A+   A++
Cкачать
Читать

Муха-Цакатуха

Муха, Муха-Цакатуха, Залацістая пяюха! Муха сцежкаю ішла, Муха грошыкі знайшла. На кірмаш - глядзець тавар, Там купіла самавар: «Запрашаю, прусачкі, На гарбату й піражкі!» Прусачкі спяшаліся, Гарбаткі напіваліся, А кузуркі - Па тры кубкі З абаранкам, З малачком: Сёння Муха-Цакатуха Імянінніца! Потым блошкі прыскакалі Боцікі прэзентавалі. Боты незвычайныя, Спражкі дужа файныя. Завітала ў госці Панначка-пчала Сотавага мёду Мушачцы дала... «Ах, краса-мятлушачка, Ешце булку з макам. Ці не да спадобы вам Нашыя прысмакі?» Раптам нейкі сівачок-павучок Муху - цап!
-
І пацягнуў у куток Хоча бедную забіць, Цакатуху загубіць!
«Дарагія госці, памажыце! Злодзея ліхога засячыце! І карміла я вас, І паіла я вас, Не пакіньце мяне Ў мой смяротны час!» Ды жукі-чарвякі Забаяліся, Па кутах, хто куды, Пахаваліся: Пчолкі - У кашолкі, Жук - У капшук, А багоўкі пад ложкі - Берагуць свае ножкі! І ніхто не вядзе Нават вухам: Прападай-памірай, Цакатуха! Ну а конік, ну а конік, Быццам той зялёны коннік, Скок, скок, скок, скок! У хмызы, Пад масток І маўчок! Ліхадзей жа ж зусім не жартуе, Павуціннем ахвяру мацуе, Іклы гострыя ў сэрца ўсаджае І ейную кроў выпівае. Муха крыкма крычыць, Выдзіраецца, Ну а злодзей маўчыць, Выскаляецца. Раптам - чуй!
- ляціць, звініць
Цененькі Камарык, Зырка у руцэ гарыць Цененькі ліхтарык.
«Дзе забойца-ліхадзей? На двубой няхай ідзе!» Шабельку бярэ ў руку, Смела ёй махае, І з размаху Павуку Галаву ссякае! Муху кліча да вакна, Усміхаецца яна. «Я зладзею рады даў, Я цябе уратаваў, І чаму б нам, маладзіца, Зараз жа не ажаніцца?» Тут кузуркі ды жучочкі Павылазілі з куточкаў: «Слава, слава Камару - Баявому ваяру!» Прыляталі матылі Ды запальвалі вагні - Стала вельмі весела, Проста любата! Гэй, хутчэй, станожкі, Бяжыце па дарожцы, Бяжыце па музыкаў, Будзем мы скакаць! Тут музыкі прыбягалі, Ў барабаны грукаталі. Бом! бом! бом! бом! Танчыць Муха з Камаром. А за імі Клоп, Клоп Боцікамі гоп, гоп! Чарвячкі са смаўжамі, Конікі - з мурашамі. А жукі рагатыя, Хлопцы зухаватыя, Шапкамі махаюць, Мятлушак запрашаюць. Тара-ра і цілі-лі, Госці танчыць пачалі. Весялосці стае - Муха замуж ідзе За ваяку баявога, Маладога Камара! Смоўж старанна скакаў, Боты чыста стаптаў Са смаўжыхай скача Ды кузуркам кажа: «Вы кузурачкі, Мае любачкі, Прыга-прыга-прыга-прыга-прыгажулечкі!» Боты скрозь рыпяць, І абцасы грымяць, - Мы да раніцы Будзем бавіцца: Сёння Муха-Цакатуха Імянінніца!

Мыйдадзір

Коўдра з ложка, Як на ножках, Паскакала да дзвярэй. І падушка з прасціною Без аглядкі ўслед за ёю Паімчалася хутчэй. Я за свечку, Свечка - ў печку! Я за кніжку, Але - дзе там!
-
І яна за імі следам Скок ды скок І - наўцёк!
Я хачу напіцца чаю, К самавару падбягаю, А пузаты з усіх ног Уцякае за парог. Што такое? Што такое? Што тут робіцца ў пакоі? І чаму ж Усё кругом Закруцілася круцёлкай Ды памчалася бягом? Стол за лыжкай, Бот за кніжкай, Качарга за пірагом - Мітусіцца ўсё І скача, І ляціць усё кулём. Раптам з мамінай са спальні, Перапоўнены вадой, Выбягае Умывальнік І ківае галавой: «Ах ты, брыдкі, ах ты, брудны, Не хлапчук, а парася! Ты чарней за камінара! Падзівіся на сябе: У цябе на шыі сажа, У цябе на носе каша. Ты ж увесь такі мурзіла, Што і кніжкі і чарніла Паўцякалі ад цябе. На світанні, раніцою, Чыста мыюцца вадою Мышаняты й кацяняты, Кураняты й качаняты І конікі-скакуны. Ты адзін не любіш мыцца, І няма чаго дзівіцца, Што ўцякаюць ад мурзілы І панчохі, і штаны. Я - вялікі Умывальнік, Я - вядомы Мыйдадзір, Умывальнікаў Начальнік І вяхотак Камандзір! Варта тупнуць мне нагою, Варта толькі мне гукнуць, Дык сюды усёй гурбою Умывальнікі ўбягуць І цябе тут з галавою У балею акунуць!» Стукнуў ён у медны таз І гукнуў: «Кара-барас!» І адразу шчоткі, шчоткі Затрашчалі, як трашчоткі, І давай мяне мыць, Прыгаворваючы: «Мыем, мыем мы мурзілу, Мыем, мыем камінара: Ваксу, сажу і чарніла Адмываем чыста з твару! Будзе, будзе камінар Аж блішчэць, як самавар!» Тут падскочыла і мыла, Уплялося ў валасах, Вочы пенаю закрыла І кусае, як асва. Ад вяхоткі ашалелай Я памчаўся, покуль цэлы, А яна за мной, за мной Па Садовай, па Сянной. Я па вуліцы да саду, А яна за мною ззаду Усё імчыцца ды імчыцца І кусае, як ваўчыца. Аж насустрач мой харошы, Мой любімы Кракадзіл. Ён з Татошам і Какошай Па прысадах тут хадзіў. І вяхотку праглынуў - Нават вокам не міргнуў. А пасля як зараве на мяне, Як затупае нагамі на мяне: «Лепш вярніся ты дахаты, - кажа ён, - Ды памый свой твар мурзаты, - кажа ён, - Бо, калі я налячу, - кажа ён, - Дык, як муху, растапчу!» - кажа ён. Тут я куляю памчаўся дамоў, І прыбег я да Умывальніка зноў. Мылам, мылам, Мылам, мылам Мыліць твар я свой пачаў, Змыў і сажу, і чарніла, І, як снег, бялюткі стаў. І штаны мае тым часам Скок у рукі мне адразу, А за імі піражок Кажа: «З'еш мяне, браток!» А за ім і бутэрброд: Прыляцеў - ды проста ў рот! Тут і кніжкі прыскакалі, І алоўкі у пенале Заспявалі ад душы: «Вось цяпер - чытай, пішы!» Сам вялікі Умывальнік, Найслаўнейшы Мыйдадзір, Умывальнікаў Начальнік І вяхотак Камандзір, Навакол мяне танцуе, У шчаку мяне цалуе, На калені пасадзіў: «Вось цяпер цябе люблю я, Вось цяпер цябе хвалю я! Бо нарэшце ты, мурзіла, Мыйдадзіру дагадзіў». Раніцою і увечар Трэба чыста мыцца нам, А мурзілам скажам гэтак: «Сорам вам! Сорам вам!» Няхай жыве мыла духмянае, І ручнікі ільняныя, І грэбні густыя, І шчоткі зубныя! Дык будзем жа мыцца, купацца, Плаваць, ныраць і куляцца У ночвах, балеі, у ванне, У лазні, ў рацэ, ў акіяне, - Усюды няхай пагалоска ідзе: - Вечная слава вадзе!

Алфавит

Предложения

Copyrights and trademarks for the book, and other promotional materials are the property of their respective owners. Use of these materials are allowed under the fair use clause of the Copyright Law.