Бандароўна

Купала Янка

Жанр: Поэзия  Поэзия    Автор: Купала Янка   
Закладки
Размер шрифта
A   A+   A++
Cкачать
Читать

Янка Купала

Бандароўна

З народнай песні I Не віхор калыша лесам, Не ваўкі заводзяць, Не разбойнікі талпою За дабычай ходзяць. На Ўкраіне пан Патоцкі, Пан з Канёва родам, З сваёй хеўрай гаспадарыць Над бедным народам. Дзе заедзе, банкятуе Сам ён, яго варта; Ні старому, ні малому Не спускае жартаў. Калі ж дзе ўпадзе у вока Хараство дзявоча, - Абняславіць, абнячэсціць, Бацьку плюне ў вочы. Стогне змучана Ўкраіна, К небу шле пракляцце, Ды Патоцкага збаўляе Хеўра і багацце. Да сягоння жыве памяць Аб злым гэтым дусе На ўсёй чыста Украіне І на Беларусі. Ў сёлах, як клялі дагэтуль, Так і праклінаюць, У палацах яго толькі Міла ўспамінаюць. Аб прыгожай Бандароўне І аб справах пана Засталася у народзе Песня здавен-даўна. II Ў слаўным месце Берастэчку - Слаўны Бандарэнка, Ў яго дочка - Бандароўна, Пашукаць - паненка. Хараства такога ў свеце Не было, не будзе; Аб ёй людзі гаварылі, Як аб нейкім цудзе. Як маліны, яе губкі, А твар, як лілея, Як дзве зоркі, яе вочы, Гляне - свет яснее. З плеч сплываюць яе косы, Як бы сонца косы, І іскрацца, як на сонцы Брыльянцісты росы. Рост высокі, стан павабны, Ўся, як цень, павеўна, Як ідзе яна, бывала, - Набок каралеўна! А сягоння ж выглядае Лепей, як заўсёды, - У карчомцы з казакамі Цешыцца з свабоды. У гульні сама рэй водзіць, Весела міргае, Задзіўляе усіх чыста, Як зара якая. Ой, гуляй жа, Бандароўна, З вечара да ранку! Цябе вораг ужо сочыць, Сочыць на каханку. III К таму часу ў Берастэчка К дружыне казачай Прыблукаўся пан Патоцкі З хеўраю лядачай. Як пачуў ён у карчомцы Зычную забаву, Туды йдзе сваю бясчэсну Паказаці славу. Банкятуе з казакамі, Мёд, віно п'е квартай, К маладзіцам і дзяўчатам Лезе смоллю ў жарты. А найгорай к Бандароўне Ён прыстаў абрыдна; Цалаваць, абняці хоча, Ажно глянуць стыдна. Асцярожна, пан Канеўскі! Будзе ліха, будзе, Не забудзься, што сумленне Ёсць і ў простым людзе! Не папусціць ў крыўду славу, Славу ды свабоду, Хоць і дуж ты, і багаты, Ды панскага роду. Ох, патрапіць народ часам За сябе ўступіцца, - Зруйнаваць палацы вашы, Вашай кроўю ўпіцца... Лезе пан да Бандароўны, Ўвесь гарыць, бы ў жары; Тая, жартаў не пазнаўшы, З'ехала па твары. IV Жудка, жудка дым пажарны Бухае уночы, А жудчэй яшчэ у пана Задымелі вочы. Выгражае кулакамі Ўсёй казачай брацці: - Ўсе адказ дасцё мне зараз - - Дочка, бацька, маці! - Асцярожна, ясны пане, З грозьбамі сваімі!
-
Забурчала старшына ўся, А моладзь - за імі.
Выбег з хаты пан Патоцкі Зваць сваю дружыну, А старэйшы людзі вучаць Бедную дзяўчыну: - Уцякай жа за пагодай, Донька маладая, Покі дзень засвеціць ясны, Покі сіл хапае! Пан з Канёва не даруе Хараству тваёму, Як не ўмее дараваці Ён нідзе нікому. Уцякала Бандароўна Ў поле з цёплай хаты, Абымала яе ночка, А вецер крылаты Расплятаў ёй косы буйны, Песціў белы грудзі; Болей жалю меў над ёю, Як якія людзі.

Алфавит

Предложения

Copyrights and trademarks for the book, and other promotional materials are the property of their respective owners. Use of these materials are allowed under the fair use clause of the Copyright Law.