Тарасова доля

Купала Янка

Жанр: Поэзия  Поэзия    Автор: Купала Янка   
Закладки
Размер шрифта
A   A+   A++
Cкачать
Читать

Янка Купала

Тарасова доля

Памяці Тараса Шаўчэнкі

I Ходзіць гоман па Ўкраіне У святочных шатах... Гаманіць Дняпро са стэпам Аб вялікім святу. Тую долю, што калісьці Тарас напрарочыў, - Тую долю чуюць вушы, Бачаць ясны вочы. Тая воля, на якую Тарас спадзяваўся, Загуляла ў буйным стэпе, Сонцам абвілася. Тое шчасце, аб якім так Тарас вечна марыў, У народзе на свабодзе З Крамля гаспадарыць. Добрым словам памінае Вялікага сына Украіна маладая, Вольная Ўкраіна. II Як раджала яго маці, - Не свяцілі зоры, Зубы скаліла няволя, Хахатала гора. Песень радасных, вясёлых Над яго калыскай Не спявалі маладухі Ні здалёк, ні зблізку, А як вырас, як падняўся, На свае стаў ногі, Следам - паншчына, батрацтва, Панскія парогі. Крукам гнуўся перад панам, Уздыхаў нясмела, Катавалі батагамі Юнацкае цела. Энгельгарты, Энгельгарты! Ўжо вам не паўстаці, - Адамсціла Украіна За дзяцей і маці. III А было ў тыя часіны Цёмна, бы ў магіле, Людзі гінулі, як мухі, Ці, як здань, блудзілі. Ні святла таго, ні ўсмешкі Хоць бы на хвіліну, - Ночка хутала Ўкраіну, Ці ж толькі Ўкраіну?! І скрыпелі, і бразджэлі Ланцугі наўкола, Панства людам гандлявала, Як нямой жывёлай. Прадавала і мяняла, Ў карты прайгравала, Крыві, слёзам канца-меры Бядняцтва не знала. Гэткай катаргі і мукі Пяром не апішаш. Прамінула. Толькі думку Успамін калыша. IV Нарадзіўся на свет белы І Тарас у путах, А нялёгка, ой, браточкі, Змалку быць закутым! Я таксама нарадзіўся Ў ланцугах пад царам. Спапяліў бы ту часіну, Каб я мог, пажарам! Прайшлі годы. Тарас вырас, Як таполя ў полі. Выкуплялі добры людзі Тараса з няволі. Як браў грошы пан вяльможны Рукою паганай, Кроў блішчэла на дукатах, Кроў людзей скаваных. Кроў скаваных бацькі, маці, Скованага сына, Кроў блішчэла на дукатах Скутае Ўкраіны. V Па гасцінцы беларускім, Ў Пецярбург з Варшавы, За карэтаю за панскай Пхнецца хлопец жвавы. Гэта йдзе Тарас-нявольнік, Служка ясне-пана, Пан у золаце. Ён бедны, Босы, абарваны. Беларускія бярозы Абапал гасцінца Калыхалі думкі шумам Хлапчуку-ўкраінцу. Бор шумеў яму над вухам, Булькалі крыніцы, - Маладому, дасціпному Было чым дзівіцца. Бачыў ўбогія хаціны, Крытыя саломай, Людзей бачыў паднявольных, Што і ў сябе дома. VI Чаму ў сэрцы беларускім Песня Тарасова Адгукнулася, запела Зразумелым словам? Чаму вецер з Украіны З думкаю крылатай Далятаў да Беларусі І шумеў над хатай? Бо йшла доля беларуса З доляй украінца Адналькова - ў поце, ў слёзах, Церневым гасцінцам. Бо згіналі адналькова, Змалку да сканання, Шыі ў ёрмах і чакалі Яснага світання. Як жылося, як вялося, Як марнелі сілы, Таму сведкай там і тутка Курганы, магілы.

Алфавит

Предложения

Copyrights and trademarks for the book, and other promotional materials are the property of their respective owners. Use of these materials are allowed under the fair use clause of the Copyright Law.