Пан тванны, шляхціц багняны

Караткевіч Уладзімір Сямёнавіч

Жанр: Сказки  Детские    2009 год   Автор: Караткевіч Уладзімір Сямёнавіч   
Закладки
Размер шрифта
A   A+   A++
Cкачать
Читать
Пан тванны, шляхціц багняны ( Караткевіч Уладзімір Сямёнавіч)

Балота! Качкарнiк пакрыты рудай сухой травою, а памiж iм чарнее маслянiстая вада. Крапае дробны, дужа цёплы дожджык, i грэюцца пад iм жабкi. Тырчыць па ўскраi калючая асака, жорсткi белавус, сiтняг. Жабак нiхто не пудзiць, i яны нават крэкчуць ад задавальнення.

Але што гэта? Закалыхалася ў адным месцы асака i высунулася стуль хiтрая мордачка. Вусны яе смяюцца, нос пiпкаю i пад iлбом задзiрыстыя рожкi. Гэта балотны чорцiк. Ускочыў на купiну, рукi ў бокi.

— Ану, жабкi, хто я такi?

Адна маладая, не бачыўшая свету жабка кажа:

— Чорцiк балотны.

— Зноў за сваё, — абурыўся той. — Я гэтаму балоту вялiкi гасудар, i вы павiнны мне павагу выказваць. Тытул мой поўны ведаеце? Забылi, гады падкалодныя! Паўтарайце за мною: цар балотны, вялiкi князь нiмярэчны, князь межыточны, магнат тванны, шляхцiц багняны, альховы i сiтняговы, кароль вужыны i водаблышыны, усiх вялiкiх, малых i белых пацукоў уладар.

Складна прыдумаў, але жабкам гэта ўсё запомнiць нельга; у iх мозаку амаль няма. Супыняюцца, блытаюцца. Раззлаваўся тыран, схапiў адну жабку, уставiў сцяблiну ёй i пачаў дзьмухаць без суда i следства. Тая ўжо зусiм як барабан зрабiлася. Жабкi трывалi, трывалi, а потым пачалi бясчынствуючага гасудара лупiць.

Зароў той, пакiнуў жабкам палову хваста i ўцёк зноў у асаку. Запароўся глыбей, сеў i пачаў слёзы махнатым кулаком выцiраць.

Па справах i пакуты!

Алфавит

Предложения

Copyrights and trademarks for the book, and other promotional materials are the property of their respective owners. Use of these materials are allowed under the fair use clause of the Copyright Law.